En azından 100 yıldır sayısız bilimsel keşif, bilgi ve çalışma engellendi. Her biri birilerine belli bir kayıp yaratacağı için engellenmişti. Üstüste eklediğinizde muazzam miktara ulaşıyorlar. Eğer her bir bilgi açığa çıkarsa yıkılan bir barajın köyleri sular altında bırakması gibi düzeni ve sahiplerini selin altında boğacaktır.
Neden yaşıyoruz? Dünyaya gözlerimizi açtık sonuçta. Veya doğru soru şu: Hayatta olduğumuz sürece vaktimizi nasıl geçirmeliyiz? Yeme içme gibi ihtiyaçlarımız var. Mutlu olmak istiyoruz. Acı çekmek istemiyoruz. Soru şu: Yapılması doğru olan şey ne?
Bütün dünya için çok zor günlerden geçiyoruz. Batı dünyasında nüfusun çöküşü ve gelir adaletsizliğinin artışı ciddi sorun yaratırken İslam dünyasında da bir sekülerleşme dalgası mevcut.
Düşünüyorum da bugünkü aklım geçmiş zamanlardan çok farklı. Bir sürü hatalar yaptığımı fark ediyorum ve o gün o hataları yapmamamın da imkansız olduğunu fark ediyorum.
21. yüzyılın ve 3. Milenyumun ikinci on yılını da geride bırakmış olduk böylece. İnsan için kolay geçen bir zaman olmuş mudur acaba? Sürünmek dünyanın gerçeğidir ve bu hiçbir zaman da değişmeyecektir.
Her toplumun kuralları vardır. Her toplumun tabuları vardır. Bunlar toplumdan topluma değişir. Bunlar geçmiş zamanlarda yaşamış kimselerin görüşlerinin üstüste gelmesiyle oluşur; bir parça ondan bir parça şundan bir parça bundan…
Hayatta yapacak daha iyi bir işimiz var mı? Yaşamak için daha iyi bir sebebimiz var mı? Kendimizi ilerletmenin, yeteneklerimizi geliştirmenin herhangi bir zararı var mı?
Hayal gücünün ötesinde bir mucize… Sanki uçuk bir fantastik film gibi; ama %100 gerçek. İnsan hücreleri, bakteriler veya başka hücreler demir ve silisyum gibi bol bulunan bir elementi alıyor, altın ve renyum gibi az bulunan bir elemente dönüştürebiliyor.
Kutlu olsun. Erkekler son 100 yıldır dünyanın tamamında şeytanlaştırılıyor; güya kadınları binlerce yıl boyunca ezmişler. Ancak geleneksel mağdur sayılan kadınların bir çoğu aslında mağdur değilken tam tersine birçok erkeğin yaşadığı mağduriyeti kimse görmüyor; hatta birçokları tarafından ‘Oh olsun’ şeklinde bakılıyor.
Kapitalizm bizi sürekli bombalıyor. Tüketmekten başka mutluluk yolu olmadığı yalanını bize dayatıyor. Tüketmek için paraya ihtiyacımız var ve para için deyim yerindeyse köleleşiyoruz. Ama gene de mutlu değiliz.